Beginnen met kickboksen in Nederland: wat je vooraf regelt

Welke club en welke bond?

Het Nederlandse kickboksen begon in 1976, toen Jan Plas van de Mejiro Gym en Thom Harinck van sportschool Chakuriki de Nederlandse Kick Boxing Bond oprichtten. Sindsdien is er nooit één bestuursorgaan gekomen: naast de eerste bond bestaan internationale organen als WAKO, WKA en ISKA, en elke club sluit aan waar hij past. Wie vandaag begint, kiest dus niet alleen een club maar impliciet ook een bond met eigen regels. De achtergrond van die versnippering staat in het stuk over de Nederlandse bonden.

De praktische controle is kort: welke bond de club volgt, welke regels er in de lessen gelden en of er een proefles kan. Op het lesrooster of de affiches staat soms alleen een afkorting; dezelfde zaal kan twee avonden met verschillende regels herbergen, dus de vraag aan de trainer blijft de betrouwbaarste bron. Hoe de sport het land bereikte en waarom de Nederlandse stijl op het thaiboksen lijkt, staat in de komst van de sport.

Hoe gaat het met zweten en verzorging?

Zweten hoort bij de training, en bij een sport met veel contact al helemaal. Wie daarmee thuis aan de slag wil, vindt op Zweetprobleempjes.nl een Nederlands dossier over transpiratie: het verschil tussen deodorant en antitranspirant, de verzorging van de huid en de keuze van kleding die vlekken verbergt.

De aankleding zelf blijft eenvoudig. Een shirt en een korte broek volstaan voor een eerste les; handwikkels en later handschoenen en scheenbeschermers komen erbij. Clubs lenen voor een proefles vaak materiaal uit, dus een volledige uitrusting is geen voorwaarde om te beginnen.

Welke regels gelden er in de zaal?

In Nederland is het kickboksen afgeleid van de Japanse variant en lijkt het meer op thaiboksen dan op het Amerikaanse full contact. De clinch is er toegestaan, hoe snel hij wordt opgebroken hangt af van de klasse en de bond, en bij sommige wedstrijden zijn ook elleboogstoten toegestaan onder Thaise regels of full muay thai. De grenzen tussen de regelboeken staan in muaythai of kickboksen.

De strengste variant die een Nederlander kan tegenkomen is de K-1: drie rondes van drie minuten, clinchen maximaal vijf seconden en elleboogstoten, worpen en kopstoten verboden. Dat reglement werd in Nederland bekend door het toernooi waarin Nederlandse vechters tussen 1994 en 2010 vijftien van de zeventien hoofdprijzen wonnen. Wie dat tijdvak wil nalezen, vindt het in de Nederlandse K-1-jaren.

Wie de wedstrijdvormen wil kennen voordat hij instapt, vindt in de disciplines van het kickboksen de vier tatami-onderdelen en de drie ringvarianten naast elkaar. Voor een beginner is het vooral nuttig te weten dat dezelfde sport in twee zalen met twee regelboeken kan werken.

Hoe ziet zo'n eerste les eruit?

De opbouw van een beginnersles is in de meeste zalen herkenbaar: een warming-up, daarna techniek op de pads of met een partner, en aan het einde conditiewerk of stretching. Sparren hoort er bij een eerste periode doorgaans niet bij, en waar het wel voorkomt is het vrijwillig en begeleid. De exacte invulling verschilt per club; de trainer legt die bij de proefles uit.

Ook het tempo is een punt om vooraf te vragen. Sommige clubs delen lessen in naar niveau, andere zetten beginners en wedstrijdvechters in dezelfde groep. Beide modellen bestaan; welke een club hanteert, hoort bij dezelfde intake als de vraag naar bond en regels.

Wat regel je naast de training?

Naast de clubkeuze blijven een paar gewone verplichtingen. De club zelf vertelt hoe inschrijving en contributie lopen, welke verzekering of ledenpas via de bond nodig is en of er een sportmedische verklaring wordt gevraagd. Over die punten publiceren de geraadpleegde bronnen geen uniforme Nederlandse regel; ze verschillen per club en per bond en horen dus bij de intake.

Ook het ritme hoort bij die regeling. Hoe vaak per week een beginner traint, verschilt per club en per doel; wie de eerste maanden rustig opbouwt, houdt het eerder vol dan wie meteen elke avond staat te trainen. Welke namen uit Nederlandse zalen kunnen voortkomen, laat het verhaal van het K-1-toernooi zien.

Naast de training zelf vraagt een beginner om gewoontes die het lichaam tussen de lessen door laten herstellen. Slaap is daarbij het belangrijkste middel: zonder voldoende nachtrust blijft spierpijn langer hangen en zakt de concentratie bij de volgende les. Ook ademhaling verdient aandacht, want wie in de eerste ronde te hoog ademt, betaalt dat later in de training. Het reglement voorziet een pauze van een minuut tussen twee rondes, met de neutrale hoek en de dokter binnen bereik. Wie wil weten wat daarover precies is vastgelegd, vindt bij herstel na de training de afspraken op een rij.

Wat blijft er open in dit dossier?

De geraadpleegde bronnen dekken de geschiedenis, de bonden en de regels, maar niet de praktijk van elke club: lesroosters, tarieven en de eisen van de bond waarbij een school is aangesloten ontbreken daarin. Die punten staan bij de clubs zelf, en de vraag ernaar is onderdeel van de eerste stap.

Wie het grote verhaal wil lezen voordat hij de zaal in gaat, begint bij het lemma kickboksen op Wikipedia, dat dit dossier als bron gebruikt, en loopt daarna de bronnentabel van deze site na.